အသက္ကေလးရယ္တဲ့ ဆိတ္ေ၀ွးေစ့ေလာက္ဆိုေတာ့ ေနရာတကာ ဘြာေလာင္ဘြာေလာင္ လုပ္လုိ႕ မေကာင္း ဘူး။ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ေခတ္ ေအာင္ဆန္းတို႔ေခတ္ကေတာ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြ အလုပ္ျဖစ္တယ္။ အခုခ်ိန္က အိုဗာ 45ေတြ ႀကီးဆိုးတဲ့ေခတ္ျဖစ္ေနေတာ့ ကိုယ္ေတြေျပာတဲ့ စကားလူရာသိပ္မ၀င္ဘူး။ တစ္ခါ တစ္ေလမ်ား တိုင္းတစ္ပါးျပန္က်ဴးေက်ာ္လိုက္စမ္းပါလို႔ ဆုေတာင္းမိတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ၾကမွ လူႀကီးေတြ ေၾကာက္အားႀကီးလုိ႔ အၿမွီးကုတ္ၿပီး လူငယ္ေတြကို ေျမွာက္ေပးၾကမွာ။ အခုဟာက ေအးေအး သက္သာ ေနရ စားရတာဆိုေတာ့ လူငယ္ေတြကို ေနရာမေပးႏိုင္ဘူး။ ဟုတ္ တယ္ ဟုတ္ ။ `အသက္ကေလးရယ္တဲ့ ဆိတ္ေ၀ွး ေစ့ေလာက္ ၊ မမွီမကမ္း ရမ္းေမွ်ာ္ကာ ေတြးမိေတာ့ ေခါင္းေတြလည္းျဖဴ ၊ ဦးေႏွာက္ေတြလည္းေျခာက္၊ ညစ္တီး ေနာက္ေတာက္နဲ႔ေျပာရရင္ေတာ့ အမိမိုက္သား ျဖစ္ေလေရာ့ လဟယ္။
ငါ့အေတြး နယ္ရယ္မွ မိသားစုအေရး မပါ ၊ စီးပြားေရးအေၾကာင္း မေတြး၊ အေတြးနယ္ ေခ်ာ္ေလေရာ့ ႏိုင္ငံေရး အေၾကာင္းေတြကိုမွ ေတြးမိလွ်က္သား ျဖစ္ေနပါေပါ့လား ။ တစ္ထြာ တစ္မိုက္ လူစဥ္မမီတဲ့အေတြးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးကို ဇာခ်ဲ႕ ဟာသမဆန္တဲ့ ပ်က္လံုးေတြနဲ႔ ေရးေရာ့မဟယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာတဲ့ ႏိုင္ငံေရး
ႏိုင္ငံတကာ တီကာက်မ္းအသြယ္သြယ္ကိုေတာ့ ျဖင့္ အဂၤလိပ္ေပစာမကၽြမ္းလုိ႔ မဖတ္မိေပါင္ဗ်ာ။ ျပည္ ေတာ္သာ ျမန္မာျပည္သား ျဖစ္ေလေတာ့ လြတ္လပ္ေရးဖခင္လုိ႔လည္း ဆိုေကာင္းရဲ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးရွင္း တမ္းေလးေတာ့ ဖတ္မွတ္ ဖူးသား။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဆို မမွားေလနဲ႔ဦး။ အရာေထာင္ေသာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေပါင္းထဲက အနေႏၱာအနႏၱ ေျခာက္ပါးေသာဂုဏ္အင္ထဲက `ဗုတ္ခ်ိဳအန္းေဆာင္´ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေပါ့ဗ်ား။ အနေႏၱာ အနႏၱထဲမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုထည့္ထားတယ္ဆိုတာ သူ႕ဂုဏ္အင္နဲ႔ ထုိက္တန္လို႔ေနာ္။ တျခားဗိုလ္ေတြကို စိတ္ရူး ေပါက္ၿပီး သြားမထည့္ၾကနဲ႔ဦး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဘယ္လုိမိန္႔သလဲဆို ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ `လူေတြရဲ႕ စားမႈ၊ေသာက္မႈ၊ ေနမႈ၊ ထုိင္မႈ အစုစုဟာ ႏိုင္ငံေရးလုိ႔ ဆိုရဲ႕မွတ္လား။ စားမႈအဆင္မေျပ ၊ ေနထိုင္မႈအဆင္မေျပ၊ သြားမႈလာမႈ အဆင္မေျပ `မေျပ´တာေတြစုေပါင္းလုိက္ရင္ ႏိုင္ငံေရးရာသီဥတု မုန္တိုင္းထန္ေနတာမဟုတ္ဘူးလား။
ဒီအလုပ္ပဲ ရွိတယ္
အရွည္အရွည္မေတြးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးမွာ ကိုယ္က်ိဳးမရွာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားနဲ႔ ကိုယ္က်ိဳးရွာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမား ႏွစ္မ်ိဳးပဲ ခြဲမယ္လုိ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ကလည္း ေျပာဖူးေလရဲ႕ဗ်ာ။ ႏိုင္ငံေရးမွာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာသ ေလာက္လြယ္တယ္။ ကမၻာနဲ႔ခ်ီၿပီးလုပ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးကလည္း ဒီအေရးေတြပဲမဟုတ္ဘူးလား။ ဒီအျပင္ ႏိုင္ငံေရး မွာလုပ္စရာရွိေသးလားလုိ႔ေမးရင္ ရွိစေကာင္းပါရဲ႕။ ေနာက္အပိုဒ္ အရွည္ခ်ဲ႕မယ္။ ရြာကလူေတြ ႏိုင္ငံ ေရးသမားျဖစ္တာလည္း လူပါး၀တာ မခံႏိုင္လုိ႔ ။ ထမင္းလုပ္ပုပ္ခ်တာကို မခံႏိုင္လုိ႔။ မတရားညွင္းပန္း ႏွိပ္စက္ တာကိုမခံႏိုင္လုိ႔။ မခံႏိုင္တာေတြမ်ားၿပီး ႏိုင္ငံေရးသမားျဖစ္တာပဲ။ အေျခခံကေတာ့ အမ်ားျပည္သူမြဲေတြ ဆင္းရဲ ေနတဲ့ အျဖစ္ေတြကို ၾကည့္ၿပီး မခံႏိုင္မရပ္ႏိုင္ ျဖစ္ၾကတာပဲမဟုတ္လား။ ကမၻာနဲ႔ခ်ီတဲ့ႏိုင္ငံေရးမွာေရာ အာဖရိက ကလူေတြ ငတ္ျပတ္ေနတာကို က်န္တဲ့သူေတြက လက္ပိုက္ၾကည့္မေနႏိုင္ဘူးေလ။ သူတို႔ေတြရဲ႕ က်မ္းမာေရး ခ်ိဳ႕ယြင္းၿပီး ပိန္လွီေနတဲ့အျဖစ္ေတြကို သနားစာနာၿပီး လုပ္ေနၾကတာပဲ မဟုတ္ေလေရာ့သလား။ ျမန္မာျပည္ သား ဦးသန္႔က ကိုယ့္ႏိုင္ငံအေရး ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္မေပးႏိုင္ေပသည့္ တျခားေသာ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ မၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ ကမၻာနဲ႔ခ်ီၿပီ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တာမဟုတ္ဘူးလား။ ႏုိင္ငံေရးဆိုရင္ တျခားအလုပ္မရွိဘူး။ ဒီအလုပ္ပဲ ရွိတယ္ေလ။
အတိုက္အခိုက္ႏိုင္ငံေရး
ရွိစေကာင္းရဲ႕ ။ အရွည္ခ်ဲ႕မယ္ဆိုတာကို အရွည္ခ်ဲ႕ေရးရရင္ ႏိႈင္းဆစရာေတာ့ ဆင္မႀကီးဖင္ပဲ ရွိေတာ့ မယ္။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာကို အလြယ္ေတြးၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာတာေတြအလြတ္ရြတ္ျပမိေတာ့ `ဟေကာင္ . . . မင္းေျပာသေလာက္ေတာ့ မလြယ္ေသးဘူး´တဲ့။ ဟုတ္ပ။ အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္မွာပဲ ႏိုင္ငံေရးမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာသ ေလာက္ေတာ့ မလြယ္တဲ့ စလပ္ကြက္ေတြကို သိရ၊ၾကားရေတာ့တာပဲ။ ျပည္သူ႕ေကာင္းရာ ေကာင္းက်ိဳး ဘာမွ မလုပ္တဲ့သူေတြလည္း ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွာ ရပ္တည္ေနေလရဲ႕။ ဟုိလူကိုတိုက္၊ ဒီလူကို ခိုက္ေအာင္လုပ္ ၊ အပုပ္ခ်ၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာတတ္တဲ့ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမား မဟုတ္တဲ့ `အတိုက္အခိုက္´ ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြကလည္း ရွိျပန္ေရာ။ ႏိုင္ငံေရးသမားလုိ႔ ေျပာတာေနာ္။ ႏိုင္ငံေရးမဟုတ္ဘူး။ မင္းသားႀကီး ႏိုင္ငံေရးသမား လုိ႔ ဆိုးေလာက္ရဲ႕။ တစ္ခ်ိန္တစ္ခါကေတာ့ ျပည္သူ႕အေရွ႕ကမားမားမတ္မတ္။ အခုမ်ားေတာ့ မင္းသားေခ်ာႀကီး ေတြ ေခတ္လည္းေျပာင္းပါၿပီ။ စနစ္လည္းေျပာင္းပါၿပီလည္း ဆိုေရာ လက္ေရွာင္ေနၾကရတာနဲ႔။ ညွိလိုက္ ၊ ႏိႈင္း လုိက္။ ညွိရင္း ႏိႈင္းရင္း အခ်ိဳသတ္ သကာေကၽြးခံရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ိဳးေတြလည္း ေတြ႕ရလဟယ္။
ေအာ္ . . . ေအာ္ ဦးဘဂ်မ္း ဆိုတဲ့ ကာတြန္း ဘိုးေအႀကီး ဘယ္အညိႈးနဲ႔မ်ား ေရးထားသလဲ အခုမွ အေတြးေပၚေတာ့တယ္။ `ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ခ်ိန္မွ စ၍ ၊ ယေန႔အထိ ၊ အခ်ိဳ႕ေသာ ႏိုင္ငံေရးသၼားမ်ား ရရွိခဲ့ ေသာ ဂုဏ္ထူးမ်ားမွာ ေဖာ္ျပပါအတိုင္း ျဖစ္ပါေၾကာင္း - ေလာက္ေကာင္ ၊ စားဖား ၊ အေခ်ာင္သမား ၊ ေသြဖီေရး သမား ၊ ေဖာ္လံဖား ၊ လက္ကိုင္ဒုတ္ ၊ ခြတုတ္ ၊ ဆိတ္ခေလာက္ ၊ ျဖုတ္ ၊ မႏုႆီဟ - ေနာင္ရဆဲလတံ့ေသာ ဂုဏ္ထူးမ်ားကို အခြင့္သင့္တိုင္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၀မး္ေျမာက္၀မ္းသာ ေၾကညာအပ္ပါ သတည္း´ ဘဂ်မ္း ဆိုၿပီး ေရးသြားေလရဲ႕ ။ သူသာရွိရင္ ယေန႔ေခတ္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြရဲ႕ ဂုဏ္ထူး ဂုဏ္ပုဒ္ ဘေတြထပ္တိုးေလမလဲ မသိ။
ခက္ပါ့ ႏိုင္ငံေရး
ရိုးရုိးရွင္းရွင္းနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးႀကိဳး၀ိုင္းထဲ၀င္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာတာေလာက္သိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က `လူပါး၀ရင္ မခံႏိုင္။ ဘယ္အေကာင္လဲ။ အႏိုင္က်င့္တာေဖာ္ထုတ္မယ္။ ဘယ္အေကာင္လဲ။´ အေကာင္အားျဖင့္ ႏိႈင္းဆ ၾကည့္ေတာ့ ဧရာမဆင္ႀကီးေတြထက္ သာတယ္။ ဘုန္းတန္ခိုးအရာမွ ဆဒၵါန္အရံႈးေပးရမွာေပါ့။ အပါး၀တာလည္း သူတို႔။ အႏိုင္က်င့္ေတာ့လည္း သူတို႔။ သူတို႕ေတြ ဒီလုိလုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အတိုက္အခိုက္ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြကသူတုိ႕အကြက္ကိုနင္းၿပီး ကိုယက်ိဳးရွာ။ အတုိက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကေတာ့ မွားေနၿပီ။ လြဲေန တယ္။ ဆိုတာေလာက္ပဲ ေျပာလုိ႔ရၾကမွာေပါ့။ မွန္တိုင္းလည္း လက္မခံ ။ ကိုယ္တုိင္ျပဳလုပ္ထားတာေတြက လက္လြန္ေျခလြန္ေတြျဖစ္ေနေတာ့ အပါးမ၀ေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားကို စလပ္ကြက္နဲ႔ ေပးေကၽြးလုိက္တာမ်ိဳး။ ဟဲ . . . ဟဲ စလပ္ကြက္ထဲ ၀င္ေအာင္ထည့္တာေပါ့။ အတင္းအဓမၼႀကံဳးသြင္းတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ တင္းတင္း ၾကပ္ၾကပ္ခ်ဳပ္ထားရာကေန ႀကိဳးေလးေလွ်ာ့ေပးသြားတဲ့သေဘာ။
အဆံုးမသတ္ႏိုင္တဲ့ နိဂံုး
ႏိုင္ငံေရးမွာေပါ့ဗ်ာ . . . ဒီလုိနဲ႔ ခ်ားရဟတ္ႀကီး တစ္ပတ္လည္သလုိ ဦးတည္ရာကိုလည္း မညႊန္ျပႏိုင္။ သမုိင္းဘီးႀကီး ေနာက္ျပည္လည္ဦးမွာလား။ ဘီးႀကီးေနာက္အလိမ့္မွာ အႀကိတ္ခံမထိဖို႕လည္း သတိထားေန ၾကရျပန္။ စိုးရိမ္စိတ္မ်ားနဲ႔ေပါ့။ တစ္ေကာင္ေကၽြးၿပီး သံုးေကာင္ရိုက္တဲ့ အကြက္ကလည္းရွိေသး။ ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြလည္း မ်က္လွည့္အျပခံရ။ ျပည္သူလူထု ဘာျဖစ္ေလသည္မသိ။ အညွိဳးတႀကီး ေလႀကီးမိုးႀကီးနဲ႔ ေဆာ္ေန လုိက္ၾကတာ။ ဖင္ထိုင္ခံုက လြင့္ထြက္မသြားေစဖုိ႔ ၊ အာဏာၿမဲေစဖုိ႔ ၊ လူရာ၀င္ေစဖုိ႔ ၊ သူခုိးလက္က တစ္၀က္ခြဲ ဖို႕ ၊ ဖုိ႕ . . .ဖုိ႕ . . . ဖုိဒ္ ဆိုတာ ေမာ္ေတာ္ကားကိုေျပာတာမဟုတ္။ ကိုယ့္ဖုိ႕ေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနၾကလုိ႕ေလ။ ေအာ္…. ေအာ္ ၊ ဒါေၾကာင့္ …. ဒါ့ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ လြယ္မေယာင္နဲ႕ခက္ ၊ တိမ္မေယာင္နဲ႔နက္ ႏိုင္ငံ ေရးဆိုတာ ရႈပ္ေထြး ေပြလီတဲ့ ေလာကႀကီးသဖြယ္ ျဖစ္ေနရပါေပါ့လား . . . ။
ေနာင္ေတာ္ေလး
ေရးသားၿပီးတာ တစ္လကိုးသီတင္းၾကာ
